Istam Raedam Longam

Hesterna nocte raedam publicam appropinquantem vidi. Timens, quam velox tam pedes agere potui, cucurri  ne raeda sine me abiret. Recte timui, pigre cucurri. Sine me tamen abivit. Itaque proximam raedam publicam sub caelo subfrigido tenebrosoque expectavi. Stationuncula raedae luces ad legendum non habet, nam vis electricia huic omino deest. Heu! Vix tectum incolumem contra ventos praebebat.

Sumne Erasmus hodiernus proper itineris dolorem?

Addendum: Hodie genua tergumque mihi dolent. Currendum non est mihi prudenti.

Conventiculum Lexintoniense

Iterum illo conventiculo fructus sum. Multum. Loqui autem latine facilius hoc anno quam primo anno (2006o) mihi videtur. Scilicet: noniam novissimus tiro sum, quamquam tiro semper ero. Nonne omnes discipulae linguae nostrae tirones sumus? Semper omnibus nova nuga latinitatis est.

Hoc anno Erasmum propter illum Terentium inveni (tamen 2006o Lexintoniae Erasmi epistulam, quae tunc mihi non placebat, legi. Terentius librum Erasmi, qui tatnum innocens visus est, in mensa posuerat. Sedens prope hunc librum, quorum multi erant, eundem sustuli. Proh! Plenus et mirabilium et iucundorum colloquiorum erat. Vero Erasmo iam fateor.