2014-04-10

Amaurotum an Londinium

Diu Mori Vtopia legebam in schola ut modo discursivo analizetur. Procul dubio non sum primus qui hanc rem cernebat, sed hodiernus solus latine rem scribo.

Primum imago Londini anno 1572, fere sexaginta post annos Vtopiae editae.


Sinistra in parte legitur:
Haec est regia illa totius Angliae civitas LONDINIUM ad fluvium Themesim sita. Caesari, ut plures existimant Trinobantium nuncupata multarum gentium comertio nobilitata, exculta domib[us] ornata te[m]plis, excelsa arcibus, claris ingeniis, viris omnium artium doctrinarumque genere praestantibus, percelebris. Denique omnium rerum copia, atque opum excellentia mirabilis. Inuebit in eam totius orbis opes ipse Thamasis, onerariis navibus per sexaginta millia passuum, ad urbem praealto alveo navigabilis.
Quod est dicere, discriptio Londini. "Regia illa totius Angliae civitas Londinium"! Morus aliter de urbibus Vtopiensibus scripsit.
qui unam norit, omnes noverit
Dein ad Amauratum vertit, quia inter urbes Vtopienses, earum caput erat optimum exemplum. 
stium est igitur Amaurotum, in leni diectu montis, figura fere quadrata. nam latitudo eius paulo infra collis incoepta verticem, milibus passuum duobus ad flumen Anydrum pertinet, secundum ripam aliquanto longior.
Iterum spectetis Londini imaginem. Quid video? 

AmaurotumLondinium
• "figura fere quadrata"
• "situm eat Amaurotum"
• "ad flumen Anydrum"
• figura etiam fere quadrata
• "civitas Londinium…sita"
• "ad fluvium Thamesim"
Mira, nonne? Sed mirum maximum est hoc:
secundum ripam aliquanto longior [quam milibus passuum duobus]
Londinium magis amplius ad ripam iacet quam a ripa? Nonne? Hac re maxime, sed etiam aliis, reor Amaurotum esse Londinium in persona satirica. Quid remini?

2014-01-30

Pauca verba de syntaxe

Iam in schola sedeo desiderans abire, nam facile intelleguntur arbores, ut ita dicam, syntacitcales. Scilicet earum geometria valde est simplex, sed alii discipuli hac re vexantur. Nescio cur.

Praecpta sunt pauca:
1. Sunt nodi et rami.
2. Nodi fiunt ramis coniunctis.

Nodus superior est mater, inferior filia. Filiae, quomodo aliter firet possit?, eiusdam matris sunt sorores.

Ergo, A est mater nodorum B et C. Q, R et S sunt filiae nodi B. Tandem X, Y et Z sunt sorores. Lineae inter nodos, exempli gratia illa inter nodum A et nodum B, sunt rami. Nodi, qui nihil sub se habent, nominatur terminales. Satis facile, nonne?






Dominare est aliud. Nodus B dominat nodos Q, R et S, nullo autem pacto nodos C, X, Y, Z. Nodus B vice dominatur nodo A. Itaque videmus matres dominare et filias et earum filias ad infinitum. Ut notio dominationis fiat acutior, discrimen inter dominationem et dominationem exhaustivam facere volo.

Si diceremus nodum B nodos Q et R dominare, satis diceremus, sed ad dominationem exhaustivam nihil diceremus. Nodus B nodos Q, R, S omnino dominat: haec est dominatio exhaustiva. Mentionem huius phaenominis facio, quia dominatio exhastiva ad partes constituentes spectat. 

2013-07-16

de commentariis

Sequentes haec verba ad legendum patent commentarii a me scripta, in quibus narrantur explicanturque Gesta Romanorum de filia piratae.

Satis certus vocabula egi, nam indice vocabulorum (anglice divulgata) a Christophoro Francese Universitatis Dickinsoniensis usus sum. Incertus commentarios scripsi, quoniam numquam scio quam mulum auxilii discipulis parare debebam. Timeo ne viam mediam ficiam. Quid putatis vos?

2012-12-29

Pensa in reti

Interdum nescio utrum stultus sim an non, quia pensa in reti omnibus volentibus communico (apud scribd.com). Scilicet si gradum doctoralem peterem, professores legentes operum meorum qualitatem facillime videant. Illisne ensem bis laminatum ostendo? Timeo ne causam meam meis operibus interfecturus sim aut ad minimum ei hoc modo nociturus sim.

Certissimus scio me non esse calidissimum omnium aut sapientissimum, nec sum superbus (si recte me aestimo) nec ipse qui tubam suam flavit—si mihi licet idomate anglico uti. Immo me saepius quam prodest decetque deduco. Vt vita.

2012-08-22

Vtopia

Interdum opera quae non sunt antiqua docere volo. Nunc discipuli mei Vtopiam Thomae Mori legunt. Quoniam libros eis feci, etiam vobis librum communicare velim. 
Vtopiae versio bilinguis et latine et anglice edita

2012-06-14

Aviculae necatae

Hodie per oppidum raedam gubernans tragoediam vidi. Mater avis (Actitis sp.) aviculas suas in vias ducebat ut transirent. Mater autem consilium malum ceperat nam viae erant frequentes raedis plaustrisque.

Mater dux ante aviculas ivit, et viam faciebat invisibilem. Itaque aviculae quo ire debebant errantes tempore nullarum raedarum nesciverunt. Deinde fiebat tragoedia. Quam primum raedae movebantur periculum in aviculas descensit. Prima raeda aviculam primam necans icit nesciens. Altera alteram. Tertia tertiam. Omnino nescientes et aves et raedarum gubernatores. Animadvertens avicularum suarum tragoediam mater avis volavit circulis huc et illuc pipians!

Talis amoris gnatorum nos animalia maiora decet quam aves.

2012-06-01

Punctulum azureum

Carolus Sagan olim scripsit (anglice, latine redditum a me) de hac imagine:
Nobis autem aliter. Specta iterum illud punctulum. Illud est hic. Illa est domus. Illa est nos. In eo omnes quos amas et cognoscis, omnes de quibus umquam audivisti, omnis homo qui umquam erat, ibi vitam suam vixit. Aggregatus nostrae felicitatis dolorumque, millia confidientia religionum, ideologiarum et doctrinarum oeconomicarum, quisque venator frumentatorque, quisque heros ignavique, quisque conditor destructorque cultus, quisque rex agricolaque, omnes amatores iuvenes, quisque mater paterque, gnatus sperans, inventor exploratorque, quisque philosophus, quisque magistratus contaminatus, quisque praeclarus, quisque dux summus, quisque sanctus peccatorque in historia nostrae speciei ibi vixit – in corpusculo pulveris in radio solari suspensi. 
Terra est scaena quam parva in arena cosmica ingenti. Finge fluvia sanguinum fusa ab omnibus ducibus imperatoribusque ut cum gloria vitoriaque potuerint fieri momentarii domini fractionis punctuli. Finge crudelitates sine fine immissae ab incolis unius anguli huius punctuli in alteros incolas alterius anguli, qui inter se vix cernantur. Quam saepe frustrati, quam avidi alteros interfecturi, quam fervida eorum odia. Nostri status, nostra gravitas in nos ficta, nostrum delerimentum locorum in caelo alicuius privilegii habendorum, provocantur a hoc punctulo lucis pallidae. Nostra planeta est punctulum sola in ingentibus tenebris cosmicis saepientibus. Nostra in obscuritate – hac in profunditate – nulla significatio extat auxilii aliunde venturi ut nos a nobis servemur. Pentitur a nobis. Dicebatur astronomia esse experientia ad deprimendum, et liceat mihi addere, ad virtutem instillendam. Animo meo, forsitan non melius demonstretur dementia arrogantiae humanae quam haec imago terrulae longinqua. Mihi admonetur munus nostrum ut magis benigni et cum misericordia accipiamus nos humanos atque conservendum colendumque sit punctulum pallescens azureum quae sola domus a nobis cognoscatur.
Dubito quin pulchritudinem verborum serviverim, sed conatus sum.  

2012-05-28

CCIƆƆ

Recte legistis decem millia lectorum hanc ephimeridem legisse. Fortasse non nonnulli horum erant quidam lector qui multies legens revenit.

Gratias vobis omnibus ago. Utinam fiant altera decem millia!


2012-05-25

Defectus solis

20o die Maii horno visus est defectus solis. Postea paucis diebus quandam imaginem per rete vidi.

Et haec imago est magis puchra, nonne? Defectus solis imagine est clarissime captus. Etiam orbem terrarum et umbram defectus facile videmus. Praeter solem videre galaxiam possumus. An non?

Multi dixerant hanc esse veram imaginem. Ego fictam. Procul dubio, imago est pulchra sed aliquid me molestabat. Hanc esse fictam suspicatus sum quia galaxia mihi videbatur suspecta. Eius inclinatio postitionemque visa est praepostera—mea quidem sententia. Googlans iterum iterumque hanc imaginem inveni. Ad multos tamen defectus pertinebat, usque primam huius divulgationem inveni. Quando divulgata est? Anno 2009o. Nullo pacto ad novissimum defectum solis pertinere potest. Re vera, imago arte facta est.

Haec autem imago est vera. In ea umbram modo sub apice alae. Cui est ala? Ala est stationi spatiali internationali, quae circumit plantetam nostram. Astronauta Donaldus Petit de defectu solis hic scripsit.

Si alter imaginem videre vultis, haec taeniola ab Irisato Yokohamensi communicata est.

Haec verba scribo sine ira immo magna cum ammiratione, nam historia scientiae est maioris momentis quam putamus nam dissimilis aliis historiis uno modo. Aliae historiae sunt fabulae tantummodo adeo res gestas nobis narrant. Scientia res non modo gestas sed etiam gerendas nobis narrat. Itaque discrimen inter artem et scientiam facere debemus utentes cura (quoniam omnes artem gaudent) ne in quisquilias credamus tamquam astrologia vel augurium.

2012-05-20

Luciani Vera Historia

Iterum me ad linguam graecam verto nunc legens Luciani Veram Historiam, vel Ἀληθῆ διηγήματαν, si melius placet titulus graecus. Iterum difficultates evanescunt, nam professores grace doctissimi Nimis et Hayes nobis commentationem quam venustam dederunt.

Diutius fictiones speculativae mentem meam animumque capiebant fingentes fabulas quam mirabiles de spatio externale, itinera temporalia ceteraque. Diu multa de Luciani Vera Historia audiverat, sed editiones divulgandae displicuerunt aut inopia notarum (e.g. e bibliotheca Teubneriana) aut locis amissis propter pudorem aetatum prateritorum. Tandem textum integrum boni preti habemus. 

Quid de opere huc puto? Lucianus est iocosus verbis (aut forsitan accusitivo graeco uti debeam—verba) et reficit opera Herodoti modo ridiculissimo describens bellum inter Solares et Lunares.